Luchtgeweer
10 meter luchtgeweer vrijstaand is een van de vele disciplines van de International Shooting Sports Federation (ISSF)
Geschoten word over een afstand van 10 meter vanuit een niet-ondersteunde staande positie met een 4,5 mm (0,177 in) kaliber en een maximaal geweer gewicht van 5,5 kg.
Deze discipline wordt geschoten door zowel mannen als vrouwen in competities van clubniveau tot de Olympische Spelen.
Deze match-sportgeweren gebruiken perslucht om de pellet naar het doel te schieten.
De perslucht cartridges die aan het geweer zitten hebben een druk van maximaal 300 bar.
Je kunt met een volledige vulling een paar 100 schoten afgeven.
Op de cartridge zit een drukmeter waarop je kunt aflezen hoe groot de huidige druk is.
Het vullen word gedaan d.m.v. een vul adapter die op een drukfles (die brandweer en duikers ook gebruiken) word geschroefd, vervolgens word de druk cartridge op de adapter geschroefd, dit alles handvast.
vervolgens word de afsluiter van de drukfles langzaam open gedraaid waardoor de druk in de cartridge oploopt tot de druk die op dat moment in de vul fles zit.

Het gebruik van speciale kleding is toegestaan ​​om de stabiliteit van de schietpositie te verbeteren en chronische  rugklachten te voorkomen die kan worden veroorzaakt door de asymmetrische offsetbelasting op de wervelkolom wanneer het geweer in positie wordt gehouden.
10 meter luchtgeweer is een van de door de ISSF georganiseerde schietevenementen die deel uitmaken van de Olympische Spelen.
Het inschieten (preparation and sighting time) word gevolgd door 60 wedstrijdschoten, deze 60 schoten moeten binnen 75 minuten geschoten zijn.
De beste acht schutters die de hoogste score behaald hebben schieten op een ander tijdstip een finale waarbij de scores van de voorrondes niet worden meegenomen.
vroeger werden deze scores wel meegenomen naar de finale.
Een enkel schot heeft een maximale score van 10,9.
Het maximum van 10,9 is afgeleid van een extra set van 10 ringen in de middelste 10-puntscirkel, en neemt toe met 0,1 puntswaarde naarmate de ringen het midden van het doel naderen.
De 10 ring (puntje in het midden van de schijf) is 0,5mm groot en de ringen zelf zijn 2.5mm breed, dus 1/10 punt in de score meer of minder is 0,25mm op de schijf.
De wedstrijd wordt gewonnen door de schutter die de hoogste totaal score haalt in de finale.
De belangrijkste competities zijn de Olympische Spelen om de vier jaar en de wereldkampioenschappen.
In veel clubs en en kampioenschappen worden nu elektronische doelen gebruikt in plaats van de traditionele papieren doelen.
Voor de 10 meter luchtbuks en luchtpistool worden de disciplines match diablo kogeltjes gebruikt.
Deze pellets hebben een (bijna) vlakke voorkant, waardoor er schone ronde gaten in papieren doelen achterblijven.
Dit heeft weer als voordeel dat de scores beter gemeten kunnen worden.
Bij elektronisch gemeten scores is dit probleem natuurlijk niet aan de orde.
Match pellets worden aangeboden in blikjes en uitgebreidere verpakkingen die vervorming en andere schade vermijden die hun uniformiteit zouden kunnen aantasten.
Er worden zelfs verschillende merken/batches pellets getest in combinatie met het gebruikte geweer, zodoende krijgt men de optimale munitie met de minste afwijking zodat het score resultaat optimaal is.
Welke munitie voor het ene geweer optimaal is, is weer voor een ander geweer het tegenovergestelde, zelfs als het geweertype hetzelfde is.

De voortstuwing
Er zijn, zowel voor luchtpistolen als luchtgeweren, verschillende technieken om de kogel door middel van luchtdruk met voldoende snelheid naar buiten te duwen. De snelheid waarmee de kogel de loop verlaat (ook wel mondingssnelheid genoemd) wordt voor het grootste deel beïnvloed door de druk die in het voortstuwingssysteem wordt opgebouwd. Daarvoor bestaan grofweg twee soorten technieken: veerdruksystemen en gasdruksystemen.

Gasdruk
Luchtgeweren die op gasdruk werken, zijn weer onder te verdelen in exemplaren waarbij er een vast of afneembaar gasreservoir (met perslucht of CO2 onder hoge druk) in het wapen zit en wapens waarbij de gasdruk voor elk schot afzonderlijk door de schutter wordt opgebouwd. Tot de laatste categorie behoren de luchtgeweren met een spanhendel aan de zijkant, waarmee de druk in één slag wordt opgebouwd, en de zogenaamde pompbuksen, waarbij de schutter meerdere pompslagen (soms wel 20) kan gebruiken om druk op te bouwen.